Jagadeesh Krishnan psychologist and International Author

Nobody is a person, although everybody believes that he is a person. Nobody can be a person, because we are not separate. We are like waves in the ocean. No wave has a personality.

Yes, it has a form, but it is not separate from the ocean. It is one with the ocean, you cannot separate it from the ocean. You cannot take the wave away from the ocean; it will disappear, it will not be a wave at all. It can only be a wave in the ocean, with the ocean. It is not separate, it is part of the dance of the ocean. It has no personality. Yes, it has a certain individuality because it is different from other waves – unique it is! – But it is not separate from the existence. And it is not separate from other waves either, because they are all joined together in one ocean.

When I say I am not a person,  I simply mean I am not separate from existence. I am one with the trees and one with the rocks and one with the earth and one with the sky. I am a presence not a person, and so are you, and so is everybody else. To believe in the person is to believe in the ego.

And I can understand your question: this is how every child is being brought up, for centuries. Your question is relevant.

You say, “I love you. But if you are not a person, the how can I love you?”

We have been told that we can love only persons. The truth is just the opposite: you cannot love the person. Persons can only fight, persons can only be in conflict, because wherever two egos are, there is conflict, a constant war – sometimes hot, sometimes cold, but the war continues.

Sometimes the warriors are tired so they maintain a certain peace. Whenever they are back again and their energy is there again, they start fighting.

You can see it happening with all kinds of lovers – a continuous fight, a kind of intimate enmity, together and yet not together. Why is this fight there? – Because of two egos. Two persons are there, and of course each person wants to dominate.

The ego is a deep desire to dominate. The ego is a deep desire that says, “I am special, higher, bigger, greater than you.” And both are trying to do the same. Conflict is necessary, inevitable. Love cannot exist in such a state.

Love exists between two presences, not between two persons. Then there is no conflict; there is great harmony, melody, music, rhythm. When there are no more egos and both feel one with existence, they can be one with each other.

Love is possible only when you disappear. I have disappeared, and my work here is now to help you to disappear too.

You ask me, “ Then what are you?”

I am not a person, I am a presence. I am a nobody. I am a kind of nothingness, emptiness. The host has disappeared, and the disappearance of the host has made the Guest appear. I am not, God is.

I cannot love you, but I am love. You can partake as much as you like, you can drink out of me as much as you like. I cannot be in a love-relationship with you because relationships exist only between egos. But I can share. It will be a relating, not a relationship. It will not be static, it will be a flow. And it will have no motivation in it: I love you because I am love. There is no motivation, no desire to get anything back from you. It is enough that you accepted my love.

And I know this time, just two days ago, Bindiya had come to see me. She has come back after a long time, and I could see great love in her eyes. I had to call her close, I had to hold her face in my hands and pour my love into her eyes. She is a small sannyasin, but because she is small she is still capable of receiving. Because she is small, still uncontaminated, still unpolluted, still uncorrupted, something natural is still there.

And you are fortunate, Bindiya, that you have become a sannyasin so early – now nobody will be able to corrupt you. Now you will become able to protect yourself against this corrupted society, against all kinds of corruptions. The church corrupts, the state corrupts, the educational system corrupts. You have become a sannyasin at the right time. You will be able to see all the games that are being played around you. You will become more and more intelligent, more and more loving, and less and less a person.

Those who are really with me are on the way of disappearing, evaporating. Just as in the early morning sun the dewdrops start disappearing... that is the way for the disciple to disappear when he is in a close love-relationship with the Master.
By
K. Jagadeesh

Jagadeesh Krishnan psychologist and International Author

Wife - Lets go for a dinner tonight.

Husband (HR Manager) - Ok.

Husband - Should we go to a cheaper restaurant ?

Wife - No. Let's go to Royal Palace hotel.

Husband - (silence for a minute) - Ok, See you at 7.O 'Clock.

On the way, around 6.30 pm...

Husband - Once upon a time, I had pani puri competition with my sister and she ate 30 pani-puris and defeated me.

Wife - What's so difficult in it?

Husband - Defeating me in Pani-puri eating competition is so difficult.

Wife - I can easily beat you.

Husband - Please leave it. It's not your cup of tea.

Wife - Let us have that competition right now.

Husband - So you want to see yourself defeated?

Wife - Let's see.

They both stop at a Pani-puri stall and start eating...

After about 30 Pani-puris the husband gave up.

The wife was also full, but to defeat her husband, she ate one more and shouted, *"You lose."*

The bill was Rs 50/- and wife was back home and happy as she won the bet.

Moral of the Story...

*Main aim of a HR Manager is to satisfy employee with minimum investments. Winning attitude with less investment, ensuring strong Return On Investment!*
By
K. Jagadeesh

Jagadeesh Krishnan psychologist and International Author

எலும்பு தேய்மானத்தை கட்டுக்குள் வைக்கும் முருங்கை....!!

முருங்கை மருத்துவம்  அற்புத வைத்தியம்...முருங்கை கஞ்சி....!!

    இரண்டு மூன்று கட்டு முருங்கை கீரை இலைகளை கழுவி  எடுத்து ,

மிக்ஸியில்  அரைத்து சாறாக்கி,

அந்த சாறு இரண்டு லிட்டர் சாறு இருக்கிறது என்றால்,

அதில் ,
     ஒரு கிலோ பச்சரிசியை அதில் சேர்த்து,

அதில்,
     ஐம்பது கிராம் மிளகையும் சேர்த்து,

கூடவே ,
    இருநூறு கிராம் பாசிபருப்பு சேர்த்து,

சிறிது,
    சுக்கு ,மற்றும்
     ஏலக்காய் சேர்த்து வெயிலில் காயவைக்கவேண்டும்....!!

  அரிசியில் முருங்கை சாறு நன்றாக  ஊறிவிடும்...!!

அதனை மறுபடியும் நன்றாக ஈரப்பதம் போகும் வரை  காயவைத்து,

சிறு குருணையாக பொடித்து வைத்துக் கொள்ளவேண்டும்.

அதனை ஒரு டப்பாவில் பத்திரப்படுத்தி,

தினந்தோறும்  தண்ணீரை கொதிக்க வைத்து அதில் முருங்கை அரிசி குருணையை ,

கஞ்சியாக செய்து சிறிது கல் உப்பு சேர்த்து குடிக்கவும்...!!

இந்தக் கஞ்சியை காலை இரவு என்று இரண்டு வேளையும் சாப்பிடலாம்.

அல்லது காலையில் மட்டும் குடிக்கலாம்....!!

இந்த  கஞ்சி முதுகெலும்பை வலுப்படுத்துகிறது....!!

L4, L5 இன்று நிறைய நபர்களுக்குத் தேய்ந்து போய் மிகவும் கஷ்டப்படுகிறார்கள்.

பெண்களுக்கு அறுவை சிகிச்சை செய்து குழந்தை பிறந்தது என்றால் L4, L5 தேய்ந்து போகிறது.

இருசக்கர வாகனங்கள் அதிகம் பயன்படுத்துவோர்க்கு L4, L5 தேய்ந்து போகிறது.

அந்த L4, L5 தேய்ந்து போய்விட்டது என்றால் ,

    உட்கார முடியாத நிலை , முதுகு வலி, இடுப்புவலி உண்டாகும்.

அந்தமாதிரி L4, L5 தேய்ந்து போவது,

L4, L5 என்று சொல்லக்கூடிய முதுகெலும்பில் இருக்கக்கூடிய,

" disc prolapse " ஆவது ...

இவை அனைத்துக்குமே ஒரு முழுமையான மருந்து
முருங்கைக்கீரைதான் ....!!

அதிக இரும்பு சத்து மற்றும் கால்சியம் சத்து

கொண்டுள்ள இந்த
முருங்கைக்கீரைக் கஞ்சியை

   48 நாட்கள் தொடர்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டே வரவேண்டும்..!!

இவ்வாறு சாப்பிட்டு வந்தால்,

உங்களுடைய முதுகு எலும்பு வலுவாகும்.

  இடுப்பு வலி, முதுகு வலி குணமாகிவிடும்...!!

அனைவருக்கும் பகிருங்கள்...!!
பயன் பெறுங்கள்....!!
By
K. Jagadeesh

Jagadeesh Krishnan psychologist and international Author

அனில் அம்பானி, கரீனா கபூர் உட்பட பல்வேறு பிரபலங்களுக்குப் பிரத்யேக *ஊட்டச்சத்து நிபுணராக இருப்பவர் திரு.ருஜுதா திவேகர்* இந்தியாவின் மிகவும் பிரபலமான ஊட்டச்சத்து நிபுணரான ருஜுதா உணவுமுறைகள் குறித்துப் பல புத்தங்களை எழுதியிருக்கிறார். இந்திய அளவில் அதிகம் விற்பனையாகும் உணவியல் தொடர்பான புத்தகங்களில் ருஜிதாவின் புத்தகங்கள் முக்கியமானவை. சமீபத்தில் இவர் எழுதியுள்ள 
*இந்தியன் சூப்பர் ஃபுட்ஸ் (Indian super foods)* புத்தகத்தை தமிழகத்தில் அறிமுகப்படுத்துவதற்காக சென்னைக்கு வந்திருந்தார். எழும்பூர் அரசு அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள அரங்கில் வாசகர்களோடு கலந்துரையாடினார்.  ஆரோக்கியமாக வாழ்வதற்காக அவர் சொன்ன ஏழு விதிகள் இங்கே.

☘உடல் எடையைக் குறைக்க வேண்டுமா? அரிசியைக் குறையுங்கள் என யாராவது சொன்னால் தயவுசெய்து காது கொடுத்துக் கேட்காதீர்கள். அரிசி, நமது பாரம்பரிய உணவு. அரிசிதான் இங்கே அதிகம் பயிரிடப்படுகிறது, *“அந்தந்த மண்ணில் விளையும் உணவுதான் அந்த மக்களுக்கு” என்பதே ஹெல்த்தி சீக்ரெட்.* எனவே, அரிசியைத் தவிர்க்காதீர்கள். அரிசி எந்த விதத்திலும் கெடுதி விளைவிக்காது. மாவுச்சத்து உள்ளது போலவே அமினோஅமிலங்களும் இதில் நிரம்பியுள்ளன. அரிசி உணவுகள்தான் செரிமானத்துக்கு ஏற்றவை. எனவே, இட்லியோ சாதமோ சாப்பிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.☘

☘நெய் நன்றாக ஊற்றிச் சாப்பிடுங்கள்.*
நெய்யின் கிளைசெமிக் எண் குறைவானது. இதனால், சர்க்கரை நோயாளிகள்கூட பயப்படாமல் நெய் ஊற்றிச் சாப்பிடலாம். நெய்யில் அதிகமான நல்ல கொழுப்பு உள்ளது. இது, இதயத்துக்கு நல்லது. எனவே, சாம்பார் சாதத்தில் நெய் ஊற்றிச் சாப்பிட நடுங்காதீர்கள்.☘

☘தேங்காயில் கொலஸ்ட்ரால் இருக்கிறது, முந்திரி சாப்பிட்டால் வெயிட் போடும் என்பதை நம்பி பலர் இதனைத் தவிர்த்துவிடுகின்றனர் இது தவறு. தேங்காயும், முந்திரியும் நம் ஊரில் அதிகம் விளைபவை.☘

☘தேங்காய், முந்திரி இரண்டிலும் நல்ல கொழுப்பு நிறைந்திருக்கிறது;* கொலஸ்ட்ரால் இல்லை. நமது உடல் இயங்குவதற்கு கொலஸ்ட்ரால் அத்தியாவசியம். நமது கல்லீரல் தேவையான கொலஸ்ட்ராலை உற்பத்தி செய்துகொள்கிறது. தாவர உணவுகளில் கொலஸ்ட்ரால் உள்ளது என்பது தவறான செய்தி.☘

☘பாதாம், பிஸ்தா போன்ற நட்ஸ் வகைகளைச் சாப்பிடுவதைவிட நம்மூர் நிலக்கடலை, முந்திரியைச் சாப்பிடுங்கள்.☘

☘கரும்பு நமது ஊரில் அதிகம் விளையக்கூடியது. கரும்பைக் கடித்துச் சாப்பிட்டால், பல்லுக்கும் நல்லது. உடலுக்கும் நல்லது. நாட்டுவெல்லத்தைப் பனிக்காலம் மற்றும் மழைக் காலத்திலும் சாப்பிடுங்கள். சர்க்கரையைக் கோடை காலத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள். சர்க்கரையைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. பலர், சர்க்கரையைத் தவிர்த்துவிட்டு பிரவுன் சாக்லேட், செயற்கை இனிப்புகள் போன்றவற்றைச் சாப்பிடுகிறார்கள். இது தவறு. கரும்பில் இருந்து இயற்கையானமுறையில் தயாரிக்கப்படும் சர்க்கரையைச் சாப்பிடத் தயங்காதீர்கள். அளவான சர்க்கரையோடு காபியும், டீயும் தாராளமாக அருந்துங்கள்.☘

☘தைராய்டு பிரச்னை பலரை வாட்டி வதைக்கிறது. சிலர் எடையைக் குறைத்தால் தைராய்டு குறையும் என்பார்கள். ஆனால், எடையும் குறைக்க முடியாமல், தைராய்டையும் குறைக்க முடியாமல் அவதிப்படுபவர்கள். இதற்கு எளிய தீர்வு உண்டு.☘

☘முதலில், நீங்கள் மின்னணு கேட்ஜெட்டுகள் பயன்படுத்துவதைக் குறையுங்கள்.☘

☘குறைந்தபட்சம் இரவு படுக்கைக்குச் செல்லும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்பாவது டி.வி, செல்போன், லேப்டாப் எல்லாவற்றையும் நிறுத்திவிடுங்கள்.☘

☘நன்றாக உறங்குங்கள். மனஅழுத்தத்தைத் தவிர்த்திடுங்கள். ☘

☘வாரம் 150 நிமிடங்கள் பிடித்த உடற்பயிற்சிகளைச் செய்யுங்கள். ☘

☘இரவு உணவைப் படுக்கைக்குச் செல்லும் மூன்று மணி நேரம் முன்பே முடித்துவிடுங்கள். இதைச் செய்தால் உங்களுக்கு நிச்சயம் பலன் இருக்கும்.☘

☘சிறுதானியங்களில் பல நுண்ணூட்டச் சத்துக்கள் இருக்கின்றன. ஆனால், அதற்காக எப்போதும் சிறுதானியம் சாப்பிட வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. சிறுதானியத்தில்தான் ஸ்நாக்ஸ் செய்து சாப்பிட வேண்டும் என்ற அவசியமும் கிடையாது. எனவே, சிறுதானியமும் ஒரு நல்ல உணவு. அவ்வப்போது அதனை எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ளுங்கள்☘

☘பலர் என்னிடம் கேட்கும் கேள்வி, எப்படிச் சாப்பிடும் உணவு அளவைக் குறைப்பது என்பதுதான். நமது நாக்கு மிகவும் உணர்வுப்பூர்வமானது. குழந்தை, தேவைக்கு மீறி தாயிடம் இருந்து தாய்ப்பாலை எப்போதும் குடிக்காது. நமது வயிறு நிறைந்த பின் யாரவது சாதத்தை நம் வாய்க்குள் வைத்துத் திணித்தாலும் நம்மால் விழுங்க முடியாது; துப்பத்தான் முடியும்.☘

☘ஒரு ஹோட்டலுக்குச் செல்கிறோம் ஒரு ஜாங்கிரி சுவையாக இருக்கிறது என்றால் நம்மால் அதிகபட்சம் ஒன்று அல்லது இரண்டுதான் சாப்பிட முடியும். மூன்றாவது ஜாங்கிரியைச் சாப்பிடும்போது முதல் ஜாங்கிரியைச் சாப்பிட்ட அதே சுவை இருக்காது. ஆசையின் காரணமாகச் சாப்பிடுவது வேறு, சுவைக்காகச் சாப்பிடும்போது சாப்பிடுவது வேறு. உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் சுவைக்காகச் சாப்பிடுங்கள்.☘

☘சாப்பிடும்போது வேறு எந்த வேலையயும் செய்யாமல், வேறு எதைப் பற்றியும் சிந்திக்காமல், உணவை ரசித்துச் சுவைத்துச் சாப்பிடுங்கள்.☘

☘உங்களுக்கான உணவுத் தேவையை நீங்கள்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும். இவ்வளவுதான் சாப்பிட வேண்டும் எனச் சொன்னால், நிச்சயம் இன்னும் கொஞ்சம் கூடுதலாகச் சாப்பிடலாமே என்றுதான் மனம் ஏங்கும். எனவே, உணவின் அளவும் சரி, ஆரோக்கியமும் சரி உங்கள் கையில்தான்.
By
K. Jagadeesh

Jagadeesh Krishnan psychologist and international Author

If Life Is Precious, Why Are Not You Living Like You Are Going to Die Tomorrow?

Life is precious – but many of us, myself included, find ourselves saying the following: I do not have enough time to do xyz. If I only had xyz amount of money I could really do this and that. The list could go on and on.

We all know that life is precious. But many of us fail to recognize how precious it is until tragedy hits. You lose a family member to illness. You get in an accident or experience some other life-altering event – then and only then – we fully embrace the preciousness of life.

I insist that we stop doing this. That we start acknowledging that life is precious, and it is our duty that we live fully each and every day and every opportunity we have.

I also realize that this idea may seem grandiose at times and may make you roll your eyes – but here is the truth – if you knew you were going to die tomorrow, I bet that you would be living your life differently starting right now.

Life is precious…
… but what makes up our life is also precious. How we spend our time is equally precious. Let’s take a deep breath and take away the notion that life is precious, because swallowing that notion can be overwhelming. Instead, let’s focus on how we spend our time.

If we emphasize that our time is precious – then our how we live our life naturally becomes precious and commands respect. When we fail to protect how we spend our time we end up:

Letting the world and others and their agenda dictate how we go about our days.
Our dreams, hopes and desires get put on the back burner, and
We live our life haphazardly.
But when we request more agency over our time, we in turn receive:

The space to explore new ideas, dreams, and how we want to live our lives.
Room to grow relationships, existing and new ones, and create new and meaningful connections, and
Have the opportunity to inspire others to do the same.
I have been in situations in my life where I felt completely overwhelmed. Overwhelmed with all the should-of, would-of, could-of’s on my plate; not to mention all the things on my ever growing to-do list. But something changed when I read this simple quote:

“Look at your calendar and see if it reflects the life you want to have. How you spend your time is your life.” – Hendry Cloud

I remember reading this quote and being smacked with a hard dose of reality. How I spend my time is essentially my life? Ouch. I knew I had to change how I spent my time that very instant.

I took out my calendar and my to-do list and got rid of all the things I did not want to be spending my time doing. Things that were essentially unimportant and things that would not get me to where I was going in life.

Life is precious, and we end up getting so wrapped up in our to-do lists, obligations from our workplace and social circles, to end up feeling exhausted and maybe a tad bit bitter at the end of the day.

But we do not have to live life like this. We do not have to wait until we receive grave news or experience some other life-altering event to start living our life like we are going to die tomorrow. There is no need to wait – the only thing we have right now – is now.

Just think of life like your breath. Your breath does not exist in the past, that has already come and gone, your breath does not live in the future, it has not happened. But instead, your breath serves its purpose right here and right now and nothing else in mind.

Apply the same principal to your life. Here are four ways you can start living your life with fierce purpose right now:

1. Prioritize fun
You do not have to wait until you reach the weekend or have vacation time. Why delay the pleasure of laughter? Find something every single day that makes you laugh out loud when you are by yourself. Have a certain genre of reading materials that make you let out a giggle? Read them.

Have a friend that makes you laugh each time you spend time with them? Call them up. Maybe even doing a little dance by yourself makes you laugh! Whatever it is is – do it more often. Life is better when you are laughing more often!

2. Be unapologetically you
One of the most common regrets of the dying is that they wished they worried less. And I am sure much of that worry was about other people. Pleasing others, trying to fit in and so on. There is only one of you and yes, this sounds cliche, but I will say it: The world needs you because we only have one of you.

3. Spend time doing what matters the most to you
If spending time with your family and friends means the world to you – make time to do it each day. Yes, we are all busy, but we can carve out time to make a phone call or have coffee. You get to dictate how you spend your time more than you realize.

4. Make space for rest
This may seem to the contrary of what I have been stating this entire article, however, if you are exhausted – then you cannot fully function. Rest can come in the forms of taking slow and deliberate sips of tea on your lunch break and only doing that. It can also come in the form of practicing meditation for clarity. Rest looks unique for each of us.

Rob Bell said, “It often takes suffering and lost in order to remind us of how precious life is.” I do not want you or anyone else to experience the above. We can avoid this by accepting the reality that life is precious, and our time here is a gift. With all of that said – go out and live your life with fierce tenacity
By
K. Jagadeesh

My book available at Amazon

Jagadeesh Krishnan

பாரதப் போர் – உண்மையில் யாருக்கிடையே நடைபெற்றது?

பதினெட்டு நாட்கள் நடைபெற்ற பாரதப் போரில் மக்கள் தொகையில் கிட்டதட்ட 80% ஆண்கள் இறந்துவிட்டனர் என்பதை அறிந்த வருண் என்கிற மாணவன், பாரதப் போர் நடைபெற்றதாக கூறப்படும் குருஷேத்ரத்திற்கு நேரில் சென்று பார்த்தான்.

‘கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் போரிட்ட ரத்த பூமியின் மீது தான் நாம் நிற்கிறோமா?

கிருஷ்ண பரமாத்மா இங்கே தான் பார்த்தனுக்கு பார்த்தசாரதியாக தேர் ஒட்டினாரா?’

பல்வேறு சந்தேகங்கள் அவனுக்குள் எழுந்தன.

அந்த மண்ணையே வெறிச்சென்று பார்த்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில்,

“உன்னால் ஒரு போதும் உண்மையை கண்டுபிடிக்க முடியாது மகனே” என்கிற குரல் கேட்டது. குரல் வந்த திக்கை ஆச்சரியத்துடன் நோக்கினான்.

புழுதி பறக்கும் மண்ணுக்கிடையே
காவி_உடை அணிந்த ஒரு உருவம் தென்பட்டது.

“குருக்ஷேத்திர போரை பற்றி தெரிந்துகொள்ள நீ இங்கே வந்திருக்கிறாய் என்று தெரியும். ஆனால் அந்த போர் உண்மையில் யார் யாருக்கிடையே எதன் பொருட்டு நடைபெற்றது என்று தெரிந்துகொள்ளாமல் நீ அந்த போரை அறிந்துகொள்ளமுடியாது.”

“நீங்கள் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்?” – சற்றே குழப்பத்துடன் கேட்டான் வருண்.

“மகாபாரதம் ஒரு இதிகாசம். ஒரு மாபெரும் காவியம். அது உண்மை என்பதை விட அது ஒரு தத்துவம்.

அதை தான் அனைவரும் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கவேண்டும்…”
அந்த காவியுடை பெரியவர் வருணைப் பார்த்து மர்மப் புன்னகை ஒன்றை உதிர்த்தார்.

“அது என்ன தத்துவம் ஐயா?

எனக்கு கொஞ்சம் விளக்குங்களேன்…”

“நிச்சயம்! அதற்காகத் தானே வந்திருக்கிறேன்”

“பஞ்சபாண்டவர்கள் வேறு யாருமல்ல. கண், காது, மூக்கு, வாய், மெய் ஆகிய நம் ஐம்புலன்கள் தான்!!!!

கௌரவர்கள் யார் தெரியுமா?”
“………………..”

“இந்த ஐந்துபுலன்களை தினந்தோறும் தாக்கி தங்களுக்கு இரையாக்க முயற்சிக்கும் தீமைகள் தான் கௌரவர்கள்!!!”
“………………..”

“எண்ணிக்கையில் பெரிதான இவர்களை எதிர்த்து உன்னால் (ஐம்புலன்களால்) போரிட முடியுமா?
“………………..”

“முடியும்…! எப்போது தெரியுமா?”

வருண் மலங்க மலங்க விழித்தான்.

“கிருஷ்ண பரமாத்மா உன் தேரை செலுத்துவதன் மூலம்.”

வருண் சற்று பெருமூச்சு விட்டான்.

பெரியவர் தொடர்ந்தார்.

“கிருஷ்ணர் தான் உன் மனசாட்சி. உன் ஆன்மா. உன் வழிகாட்டி. அவர் பொறுப்பில் உன் வாழ்க்கையை நீ ஒப்படைத்தால் எதற்கும் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.”

வருண் பெரியவர் சொல்வதை கேட்டு மெய்மறந்து போனான். ஆனால் வேறொரு சந்தேகம் அவனுக்கு தோன்றியது.

“கௌரவர்கள் தீயவர்கள் என்றால் அப்போது பெரியவர்களான துரோணாச்சாரியாரும் பீஷ்மாரும் அவர்கள் பக்கம் நின்று அவர்களுக்காக போரிடுகிறார்கள்?”

“வேறொன்றுமில்லை…. நீ வளர வளர உனக்கு மூத்தவர்கள் குறித்த உன் கண்ணோட்டம் மாறுகிறது.

நீ வளரும் காலகட்டங்களில் யாரெல்லாம் குற்றமற்றவர்கள், அப்பழுக்கற்றவர்கள் என்று எண்ணினாயோ அவர்கள் உண்மையில் அப்படி கிடையாது.

அவர்களிடமும் தவறுகள் உண்டு என்று உணர்கிறாய்.

எனவே அவர்கள் உனது நன்மைக்காக இருக்கிறார்களா, அவர்கள் உனக்கு தேவையா இல்லையா என்று நீ தான் தீர்மானிக்க வேண்டும்.”

“மேலும் அவர்கள் உன் நன்மைக்காக போராடவேண்டும் என்று நீ ஒரு கட்டத்தில் விரும்புவாய்.

இது தான் வாழ்க்கையின் கடினமான பகுதி.

கீதையின் பாடமும் இது தான்.”

வருண் உடனே மண்டியிட்டு தரையில் அமர்ந்தான்.

களைப்பினால் அல்ல. கீதை உணர்த்தும் பாடத்தை ஓரளவு புரிந்ததும் அதன் மீது ஏற்பட்ட பிரமிப்பினால்.

“அப்போது #கர்ணன்?” அவன் கேள்வி தொடர்ந்தது.

“விஷயத்துக்கு வந்துவிட்டாய் மகனே.

உன் ஐம்புலன்களின் சகோதரன் அவன். அவன் பெயர் தான் ஆசை. மோகம். அவன் உன் இந்திரியங்களின் ஒரு பகுதி. உன்னுடன் பிறந்தவன்.

ஆனால், தீமைகளின் பக்கம் தான் எப்போதும் நிற்பான். தான் செய்வது தவறு என்று அவனுக்கு தெரியும். ஆனாலும் ஏதேனும் சாக்குபோக்கு சொல்வான். உன் விருப்பம் போல. ஆசை போல.”

“நான் சொல்வது உண்மை தானே? தீயவற்றுக்கு துணைபோகத் தானே மனம் ஆசைப்படுகிறது…?”

வருண் “ஆம்…” என்பது போல தலையசைத்தான்.

இப்போது தரையை பார்த்தான்.

அவனுக்குள் ஓராயிரம் எண்ணங்கள். சிந்தனைகள். எல்லாவற்றையும் ஒன்றாக்கி தலைநிமிர்ந்து மேலே பார்த்தான்.

அந்த காவிப்பெரியவரை காணவில்லை.
அவர் புழுதிகள் எழுப்பிய திரையில் மறைந்துவிட்டிருந்தார்.

*மிகப் பெரிய உண்மை
By
K. Jagadeesh